Sonuç

Çin’in kuzeydoğusundaki Urumçi’de Uygur Türklerine karşı kıyım olaylarının yaşandığı günlerde iktidar kesiminin günler süren suskunluğu cılız tepkilerle giderilmeye çalışıldı. Irak’ta Kerkük Türkmenlerine yönelik saldırılar da gözetilirse Gazze’deki İsrail girişimlerine gösterilen tepki, Araplara, Hamas’a verilen destek karşısında şimdiki çıkışların ne etkisi olabilir? Ne sonuç doğurur?

Cumhurbaşkanıyla iktidar partisi birlikteliğinin vereceği sonuca önceden değinmiştik. Yanılmamışız. Cumhurbaşkanı askerlere sivil yargı yolunu açan yasa değişikliğini imzalayarak yayına gönderdi. İktidar yandaşlarının koşullu ve önerili saydıkları imzalamayı bir de bilgisizlikle “onay” diyerek sunmaları var.

“Jakoben bürokrasi”nin sivil valisi

Demokrasinin d’sinden bahsedemeyeceğiniz petrol zengini Arap ülkeleri mi? Onlar Amerikan dostu oldukları için değerlendirme dışı. Vali Bey’in zoru başka yani! Bir de madem kalkınma ve gelişmişlikten sözü açtı, açsın baksın Atatürk döneminin devletçi Türkiye’sine. Bir de Menderes’in “küçük Amerika” olma sevdası ve “her mahallede bir milyoner yaratma”sından Tayyip’in “ekonomiyi uçurma”sına kadarki geçen süreye. Artı ve eksi ne demek biliyorsa aradaki farkı anlayabileceğini umuyoruz. Neymiş, “içinde demokrasi olmadan cumhuriyet beş para etmez”miş. Benimsemediğin cumhuriyete değer biçmek sana mı kaldı?

Sivil vali

Bolu valisi Halil İbrahim Akpınar Abant Platformu toplantısındaki performansıyla gündeme gelmişti hatırlanırsa. Ordu’yu yıpratma kampanyasının toplu halde yürütüldüğü (onlar tartışma diyorlar) toplantıya da ev sahipliği yapan vali, istediği demokrasinin miktarını belirtirken “Jakoben bürokrasinin paşa gönlünden koptuğu kadar değil, sonuna kadar demokrasi.” demişti. Ardından Obamavari bir çıkışla “yes we can” deyivermişti de alkışlar kopmuştu.

Sivilliğin tartışılacağı toplantı salonunun protokol koltuklarını dolduran başta Bülent Arınç olmak üzere AKP’liler, valiyi canı gönülden alkışlayıp tebrik ettiler. Hatta Arınç konuşmasının sonunda valiyi konuşmasından dolayı onurlandırmıştı. İyi ki böyle bir valileri vardı, Arınç bu yüzden gelecekten umutlu olduğunu söylüyordu.

Konuşan devletin valisi, alkışlayan iktidarın bakanları ve milletvekilleri… Tam bir sivil inisiyatif değil mi?

Konuştukları da herhangi bir konu değil, değiştirilmesi düşünülen “darbeci Anayasa” ve darbecilik tartışması. Hele hele Arınç’ın konuşmasını malum “eylem planı” eksenli yapması meselenin en önemli yanı.

Peki devletin valisi başka ne demişti o toplantıda?

Bulgaristan’da iktidar değişimi

Bulgaristan’da 5 Temmuz tarihinde yapılan genel seçimin sonuçları ülkede yaşayan Türkler için geleceğin daha karanlık olacağının sinyallerini veriyor. Bulgaristan Merkez Seçim Komisyonu’nun açıkladığı resmi sonuçlara göre, Türkler’e karşı ırkçı tutumuyla bilinen Sofya Belediye Başkanı Boyko Borisov’un fahri başkanlığını yaptığ “Bulgaristan’ın Avrupai Kalkınması İçin Yurttaşlar” GERB (Arma) Partisi aldığı 39,71 oy oranıyla 240 sandalyeli Bulgar Parlamentosu’nda 116 sandalye kazanarak seçimlerin galibi oldu. Ülkeyi son 4 yıldır yöneten Başbakan Sergey Stanişev liderliğindeki Bulgaristan Sosyalist Partisi (BSP), oyların yüzde 17,7’sini alarak parlamentoda 40 sandalye kazanırken, üyelerinin çoğunluğunu Türklerin oluşturduğu ve son 8 yıldır iktidar ortağı olan Hak ve Özgürlükler Hareketi (DPS-HÖH) yüzde 14,46 oy alarak 38 sandalye kazandı. Aşırı ırkçı ATAKA oyların yüzde 9.37’sini alırken, sağ partilerin oluşturduğu Mavi Koalisyon yüzde 6.7 oy aldı. Eski kral ve eski başbakanlardan Simeon Sakskoburgotski’nin lideri olduğu iktidar ortağı NDSV ise % 3 oy alarak parlamento dışı kaldı.

G-8’in gündemi küresel kriz ve ısınma

G-8’in gündeminin ne olduğu bakışlardan anlaşılmıyor mu?

Dünyanın ekonomik açıdan en gelişmiş sekiz ülkesinin oluşturduğu G-8 zirvesi, İtalya’nın dönem başkanlığında İtalya’nın L’Aquila kentinde toplandı. Geçtiğimiz Nisan ayında 300 kişinin yaşamını yitirdiği bir depremle sarsılan L’Aquila kentindeki zirvenin temel gündem maddeleri olarak belirlenen konular ise küresel mali kriz, küresel ısınma, enerji ve gıda güvenliği idi.

Yalnız zirvenin ev sahibi İtalya Başbakanı Silvio Berlusconi olduğu için, ilk günkü toplantılara daha çok Berlusconi’nin katılan devlet ve hükümet başkanlarına armağan ettiği kitap damgasını vurdu. Berlusconi’nin Bologna merkezli FMF’ye yaptırdığı ve beyaz mermerden kabartma kapaklara sahip olan bu kitapların piyası değeri 100-150 bin dolar arasında değişiyor. Her biri 24 kg. gelen ve Venedikli heykeltraş Antonio Canova’yı ve yapıtlarını tanıtan “Güzelliğin İcadı” adlı bu kitaplar İtalya’nın en ünlü 23 sanatçısı tarafından hazırlandı ve topu topu 10 adet üretildi. Yani her biri sanatsal açıdan paha biçilmez. Aralarında Recep Tayyip Erdoğan olmak üzere G-8 üyesi ülkelerin dışındaki devlet başkanlarına ise üzerinde G-8 arması olan bir parka armağan edildi! Zaten Tayyip’e bu kitap armağan edilse büyük olasılıkla almayacaktı. Çünkü Antonio Canova nü eserleriyle ünlü bir sanatçı ve armağan edilen kitap bu görsellerle dolu.

Saddam’ın ölüsünden bile korkuyorlar

Saddam Hüseyin’in işbirlikçi hükümet tarafından kurulan düzmece mahkeme tarafından verilen karar sonucu idam edilmesinin üzerinden neredeyse üç yıl geçti. Saddam sessiz sedasız bir törenle doğum yeri olan Tikrit’in Avca köyünde toprağa verildi. İşbirlikçiler 30 Aralık 2006’da Saddam’ı katledip Irak tarihinden sildiklerini, Iraklıların yüreklerinden söküp attıklarını sanıyorlardı ama yanıldıklarını anlamaları çok uzun sürmedi. Çünkü unutmak bir yana, her geçen gün Saddam Hüseyin’in mezarını ziyaret edenlerin sayısının giderek artması, Saddam dönemine duyulan özlemin somut yansıması oluyordu. Hatta vaktiyle Saddam’a karşı olanlar bile, ABD emperyalizmini ve işbirlikçi hükümetin ülkeyi ne hale getirdiğini görünce O’nun mezarını ziyaret ederek bir nevi günah çıkartıyor, okullar Saddam Hüseyin’in mezarına öğrencilerle birlikte toplu ziyaretler gerçekleştiriyordu. Bizde Çanakkale ve Anıtkabir nasıl emperyalizme karşı direniş ve ulusal birlik anlamına geliyorsa artık Iraklılar için de Saddam Hüseyin’in mezarı aynı anlama gelmeye başlamıştı.

Honduras OAS’tan çıkarıldı

Latin Amerika’nın sosyalist liderlerinden Zelaya’ya büyük destek geldi. (Soldan sağa Morales, Zelaya, Ortega, Chavez ve Correa)

Honduras’ta devlet başkanlığı görevi, 28 Haziran’da ordunun düzenlediği darbeyle sona eren Manuel Zelaya’nın ülkesine dönme girişimi başarısızlıkla sonuçlandı. Zelaya sürgüne gönderildikten sonra 2 Temmuz tarihinde ülkesine geri döneceğini açıklamış, ancak Amerikan Devletleri Örgütü’nün (OAS), kendisinin 72 saat içinde göreve iade edilmesi için darbecilere ültimatom vermesinin ardından ülkeye dönüşünü haftasonuna ertelediğini açıklamıştı.

Zelaya, Honduras’taki darbe yönetimin başkanı Roberto Micheletti’nin, geri dönmesi halinde tutklanacağı tehditlerine karşın BM Genel Kurul Başkanı Miguel D’Escoto Brockmann eşliğinde Washington’dan kalkan uçakla yola çıktı.

Vietnam Savaşı’nın mimarı öldü

Kennedy (solda) ve McNamara

Vietnam Savaşı sırasında ABD Savunma Bakanı olarak görev yapan, daha doğrusu savaşın başlıca mimarlarından biri olan Robert S. McNamara 93 yaşında Washington’daki evinde uykusunda yaşamını yitirdi.

1916 yılında doğan McNamara, Ford otomobil şirketinin genel müdürü iken 1961 yılında John F. Kennedy’nin isteği üzerine Savunma Bakanlığı görevine getirildi. Göreve geldiği ABD’nin Vietnam’da topu topu 500 kadar askeri bulunuyordu. ABD’nin üstün teknolojisinin Vietnamlı gerillaları eninde sonunda yenilgiye uğratacağını düşünen McMamara’nın yanıldığını anlaması ne yazık ki çok uzun yıllar aldı.

ABD ve Rusya nükleer silahlarda anlaştı

Barack Obama ve Dmitri Medvedev

Barack Obama, geçtiğimiz hafta ABD Başkanı olarak Rusya’ya gerçekleştirdiği ilk ziyarette Rusya Başkanı Dmitri Medvedev ve Rusya Başbakanı Vladimir Putin ile temaslarda bulundu. Obama’nın ziyaretinin temel amacı, Rusya’nın Gürcistan’a saldırması ve ABD’nin füze kalkanı projesi yüzünden bir süredir gergin seyreden ikili ilişkileri tekrar normal seyrine koymaktı. Fakat dışarıya yansıyan ise her zamanki gibi iki ülkenin dünya barışı için kafa patlattıklarıydı.

İki ülke arasında Soğuk Savaş döneminden kalma bir çıkar çatışması olduğu için ilişkileri bir çırpıda yerine oturtmak elbette kolay değil. Her ne kadar görüşmelerden önce Obama iki ülkenin farklılıklarından çok ortak noktaları olduğuna vurgu yapsa da, Medvedev geçmişi kapatıp geleceğe yönelik yeni sayfalar açacaklarını söylese de, iki ülke de birbirine kuşkuyla yaklaşmayı sürdürüyor.

Obama ve Medvedev’in ikili görüşmesinden çıkan en somut gelişme ise nükleer silahların azaltılması konusunda bir deklarasyona imza atılması oldu.