Latin Amerika’nın sosyalist liderlerinden Zelaya’ya büyük destek geldi. (Soldan sağa Morales, Zelaya, Ortega, Chavez ve Correa)

Honduras’ta devlet başkanlığı görevi, 28 Haziran’da ordunun düzenlediği darbeyle sona eren Manuel Zelaya’nın ülkesine dönme girişimi başarısızlıkla sonuçlandı. Zelaya sürgüne gönderildikten sonra 2 Temmuz tarihinde ülkesine geri döneceğini açıklamış, ancak Amerikan Devletleri Örgütü’nün (OAS), kendisinin 72 saat içinde göreve iade edilmesi için darbecilere ültimatom vermesinin ardından ülkeye dönüşünü haftasonuna ertelediğini açıklamıştı.

Zelaya, Honduras’taki darbe yönetimin başkanı Roberto Micheletti’nin, geri dönmesi halinde tutklanacağı tehditlerine karşın BM Genel Kurul Başkanı Miguel D’Escoto Brockmann eşliğinde Washington’dan kalkan uçakla yola çıktı.

Honduras’a vardıklarında uçak birkaç kez inme denemesinde bulunduysa da başarısız oldu. Çünkü askerler Zelaya’nın uçağının ineceği Tegucigalpa Havaalanı’ndaki pistini kapatmıştı. Zelaya uçaktaki muhabirler aracılığıyla ordudan “Tanrı, Honduras halkı ve adalet için” pisti açmalarını istese de başarılı olamadı ve uçak zorunlu olarak Nikaragua’ya iniş yaptı. Öte yandan Zelaya’yı karşılamak için havaalanına giden binlerce göstericiyle polis arasında çıkan çatışmada resmi rakamlara göre 1 kişi yaşamını yitirdi. Ayrıca Zelaya’nın uçağının inişinin engellenmesinin ardından ülkede sokağa çıkma yasağı da üç saat öne çekildi.

Bu arada Amerikan Devletleri Örgütü, verilen sürenin sonunda Zelaya görevine iade edilmediği için Honduras’ın üyeliğini askıya aldı. Karar Honduras dışında toplantıya katılan 33 ülkenin oybirliği ile alındı. Tarih böylece gerçekten tersine dönmüş oldu. 1962’de ABD emperyalizmi istediği için Küba üyelikten çıkartılırken, şimdi ABD yanlısı kişilerin darbe ile iktidara geldiği ülkeler örgütten çıkarılıyor.

Bundan sonra darbe hükümetinin lideri Roberto Micheletti ile devrik başkan Manuel Zelaya arasındaki görüşmelerde Kosta Rika Devlet Başkanı Oscar Arias arabuluculuk görevi yapacak. Micheletti her ne kadar görüşmelerde Zelaya’nın geri dönme konusunu ele alınmayacağını söylese de darbe hükümetinin bütün kaçış yolları artık tıkanmış durumda. Giderek artan dış baskı, içerde alınan tüm önlemlere karşın giderek büyüyen halk ayaklanması darbe hükümetinin saatinin sayılı olduğunu gösteriyor.